PODRZUCANIE MISIA
Zabawa ta polega na podrzucaniu do góry na ,,trzy- czte- ry!” misia, który leży na kocyku trzymanym przez dziecka z jednej i rodzica z drugiej strony. Zabawa uczy współpracy, rozwija także koordynację sensomotoryczną u dziecka.

Kiedy nasze dziecko osiągnie wiek przedszkolny, warto bawić się, stymulując oprócz rozwoju ruchowego także rozwój wyobraźni. Oto przykłady zabaw łączących w sobie  obie funkcje:

ZAMRAŻANIE/ROZMRAŻANIE (od 4 r.ż)

Cele zabawy:
- rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej
- ćwiczenie precyzji
- doskonalenie umiejętności obserwacyjnych i naśladowczych
- ćwiczenie aktywności poszczególnych części ciała

Przebieg zabawy:
Prowadzący oznajmia, iż wszyscy nagle znaleźliśmy się w Krainie Śniegu. Nasze ciało zaczyna zamarzać, powoli, najpierw nieruchomieje nam tułów, głowa, łokcie, kolana, aż po palce. Potem wschodzi słońce i bardzo powoli się odmrażamy, poczynając od palców, a na tułowiu kończąc.

DZIKI WĄŻ (od 4 r.ż)

Cele zabawy:
- ćwiczenie zdolności reakcji oraz ko¬ordynacji między oczami a stopami

Przebieg zabawy:
Uczestnicy dobierają się w pary, każda para otrzymuje sznurek. Jedno dziecko trzyma koniec sznurka w ręce. Kuca ono i porusza liną w tę i z powrotem tak, że wygląda ona jak dziki wąż. Drugie dziecko próbuje złapać węża, stawiając stopę na sznurek, później w rękę). Dziecko, które złapało węża, wprawia go teraz w ruch, a drugie próbuje go złapać.

...W WIOSENNYM LESIE (od 3 r.ż)

Cele zabawy:
- rozwój motoryki dużej
- doskonalenie umiejętności obserwacyjnych i naśladowczych
- rozwijanie wyobraźni

Przebieg zabawy:
Prowadzący opowiada o wycieczce do lasu, sadzeniu drzewka, wykluwaniu się ptaszka z jajka jednocześnie pokazując ruchy, które dzieci starają się naśladować. Zabawa ta w znacznym stopniu zależy od inwencji twórczej prowadzącego. Wchodzimy do wiosennego lasu - będziemy w nim sadzić drzewka - dołki w ziemi robimy palcami, łokciami, kolanami i piętami. Udeptujemy ziemię wokół sadzonek (raz na sztywnych nogach, raz na gumowych). Idziemy w głąb lasu, przeskakujemy przez strumyk (kamyk po kamyczku), przedzieramy się przez krzaki aż dochodzimy do polany, na której rośnie ogromne drzewo. Dzieci wdrapują się na nie drzewo, a na szczycie znajdują gniazdo z jajkami. Z jajka wykluwa się ptaszek, który rozpycha mocno przytrzymującą go skorupkę. Ptaszek wylatuje na poszukiwanie owadów ćwierkając.

GORĄCY KARTOFELEK (od 3 r.ż)

Cele zabawy:
- ćwiczenie precyzji ruchów dłoni
- ćwiczenie koordynacji wzrokowo-ruchowej
- integracja w grupie

Przebieg zabawy:
Uczestnicy siadają w kole, prowadzący przynosi ziemniak, który będą oni sobie podawać, tocząc go po podłodze. Ponieważ jest on gorący, należy robić to jak najszybciej. Na sygnał prowadzącego: ,,stop!” osoba dotykająca ziemniaka musi go zatrzymać. Na szczęście jej sąsiedzi mogą pocieszyć ją w nieszczęściu, kładąc ręce na jej ramionach i kołysząc go delikatnie w przód i w tył, aż osoba trzymająca ziemniak krzyknie „Dalej". Wtedy ziemniak powędruje znów od dziec¬ka do dziecka, dopóki prowadzący znowu nie zawoła „stop".

Dobra zabawa to zabawa, która daje radość. Istnieje wiele książek mówiących o tym w co się bawić, żeby wspomagać rozwój dziecka, jednak jestem przekonana, że najlepsze z nich, to te jeszcze nie opublikowane, drzemiące w głowach wszystkich mam. W końcu to my same najlepiej znamy swoje pociechy… Pozwólmy im być naszą inspiracją, wejdźmy czasami w ich bajkowy, tajemniczy świat, a kto wie, czy za sto lat w naszą ,,prywatną” zabawę nie będą bawić się dzieci z całej kuli ziemskiej…

Przykłady zabaw na podstawie:

1.    Silberg J., Gry i zabawy z maluchami, Media Rodzina, Poznań 2000.
2.    Mazurek-Wódz M., Niemowlę na huśtawce „Twoje dziecko” 2007 nr 9 s. 26-29
3.    Bondarowicz M., Zabawy i gry ruchowe na cztery pory roku - Jesień, Bellona, Warszawa 1995.
4.    Vopel K.W., Od stóp do głów, Jedność, Kielce 1999.