"Rocznemu dziecku największą radość sprawia przebywanie z rodzicami. Najlepszym urodzinowym prezentem będzie dla niego wolny dzień mamy i taty. Dlatego zadbaj o to, żeby przygotowania do przyjęcia nie pochłonęły ci zbyt wiele czasu. Zamiast piec wyszukane torty i szykować obiad z trzech dań, lepiej zabierz malucha do parku nakarmić kaczki."

"Jeszcze nie potrafią dobrze mówić, a już głośno „krzyczą”: „To nie mój ręcznik, tym innym nie chcę się wycierać” lub „Mamo, gdzie jest twój ręcznik, tym się nie wycieraj, to mój”. Należy pukać do drzwi pokoju dziecka, gdy się do niego wchodzi i powiedzieć: „Jeżeli zamykasz drzwi swojego pokoju, oznacza to dla innych: proszę pukać zanim wejdziesz”. Znałam dziecko, które od najmłodszych lat zamykało się w swoim pokoju dla zabawy i wołało: „Mamo, wejdź do mnie”. Gdy rodzic chciał wejść do tego pokoju bez pukania, dziecko natychmiast trzaskało drzwiami i zamykało je przed nosem zdezorientowanego opiekuna, gdy natomiast zapukał, wpuszczało go do pokoju z uśmiechem i mówiło: „Bardzo proszę”. Ono także szybko nauczyło się pukać do pokoju rodzica, gdy on siedział w nim zamknięty, i pytać: „Puk, puk, czy mogę wejść?”."

Co nieco o alternatywnym transporcie dzieci.

Słoneczny wiosenny poranek. Młoda kobieta z dzieckiem w wózku usiłuje przytrzymać jedną ręką drzwi osiedlowego marketu, a drugą wepchnąć „pojazd” do sklepu. Potem manewruje wózkiem między półkami, wrzucając w pośpiechu produkty do koszyka pod wózkiem. Bywa i tak, że mama zostawia pociechę w „karocy” na zewnątrz i co chwilę zagląda przez szybę. Bo przecież tyle się słyszy o porwaniach, zaginięciach. 

Przedszkole jest przeważnie pierwszym etapem w edukacji naszych dzieci. Przede wszystkim oznacza ważne wydarzenie w życiu całej rodziny. Dziecko spotyka na swojej drodze nowych opiekunów, zupełnie nowe miejsce oraz inne dzieci, z którymi musi nauczyć się wspólnie spędzać czas.

Czas od 2 do 7 roku życia to okres intensywnego rozwoju języka, dziecko zbiera konkretne informacje z otaczającego świata i przyswaja je dla swoich potrzeb. Rodzice, chcąc ułatwić dziecku adaptację do nowego środowiska, na wiele sposobów przygotowują swoje dzieci do wejścia w nowe środowisko...

Większość dzieci nie zdaje sobie sprawy z zagrożeń związanych z ujawnianiem swych danych w internecie - alarmowali uczestnicy konferencji "Jak bezpiecznie korzystać z komputera i internetu", która odbyła się w Warszawie.
Jak pokazują badania Fundacji Dzieci Niczyje (FDN), aż 64 proc. młodzieży (12-17 lat) przyznaje, że zawiera znajomości w internecie, 45 proc. spotkało się z osobą poznaną w sieci, przy czy jedynie niespełna 15 proc. rodziców miało świadomość, że ich dzieci biorą udział w takich spotkaniach. W kontaktach z obcymi prawie połowa respondentów (45 proc.) podaje swój numer telefonu, ponad trzy czwarte (78 proc.) adres e-mail, a blisko 60 proc. przesyła swoje zdjęcia.

Jeśli Twoje dziecko korzysta z Internetu powinieneś zwrócić uwagę na zapewnienie mu bezpieczeństwa podczas korzystania z Sieci. W Internecie bowiem oprócz gier i informacji szkolnych łatwo natknąć się na pornografię, przemoc, wulgaryzmy i inne szkodliwe dla dziecka treści.

Wychowanie dziecka to jedna z najtrudniejszych ról, jaką otrzymują rodzice. To oni odpowiadają za przygotowanie go do życia i wprowadzenie w świat dorosłych. Wychowują dziecko przede wszystkim w sposób naturalny poprzez stopniowe wdrażanie form zachowania. Do prawidłowego przebiegu tego procesu potrzebna jest szczególna organizacja życia rodzinnego oraz odpowiedni klimat, który tworzy wzajemna miłość, poczucie bezpieczeństwa, przywiązanie.

Od paru lat uwagę młodej widowni przyciągają gry komputerowe. Ich atrakcyjność polega na tym, że w dużej mierze odwzorowują codzienne życie człowieka – wyczyny sportowca, stosunki międzyludzkie lub losy żołnierza w konfliktach zbrojnych.

1. Nie upokarzaj!
Dziecko tak, jak ty ma silne poczucie własnej godności. Nie upokarzaj go, w niczym to nie pomoże: „Głupia jak but!”; „Ślepy jesteś?”.

2. Selekcja metod !
Staraj się nie stosować takich metod, wobec jakich sam w dzieciństwie czułeś opór i się buntowałeś. Zobacz czy dziecko reaguje podobnie, jak ty kiedyś reagowałeś. Porozmawiaj.

3. Niech dziecko wybiera!
Pozwalaj dziecku dokonywać wyborów najczęściej jak to możliwe, to nauczy je podejmować decyzje, zachowa przed niezdecydowaniem: „Co wolisz?”; „Co teraz?”; „Co ubierzesz?”.

4. Przeproś!
Jeżeli zachowywałeś się wobec dziecka niewłaściwie przeproś go i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu, dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy: „Przepraszam. Posłuchaj, wiem że źle zrobiłem, nie umiem w tej chwili tego naprawić, ale może mogę inaczej ci to wynagrodzić?”

5. Nie mów źle!
Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób, nawet gdy jest to powszechnie znaną prawdą: np. „siusia do łóżeczka”.

6. Nie góruj!
Jeżeli wydajesz polecenia dziecku, staraj się nie stać nad nim i mówić z góry swego autorytetu: „Masz to i tamto zrobić natychmiast ponieważ ja tak mówię!”

7. Bywaj adwokatem!
Nie musisz być za wszelką cenę konsekwentny, nie musisz być w zgodzie z innymi dorosłymi- przeciwko dziecku, jeżeli wiesz, że ktoś nie miał racji. Pamiętaj jednak, że gdy zawini – powinno poczuć skruchę: „Może i źle postąpił, ale przecież się starał, lepiej jest najpierw zapytać go, czy czuje się winny?”

8. Postaw się na jego miejscu!
Gdy nie wiesz jak postąpić, pomyśl, jak ty byś się poczuł będąc dzieckiem.
Może zbił kolegę, ponieważ próbuje zwrócić na siebie twoją uwagę?

9. Pamiętaj, że jest najważniejsze!
Gdy dziecko przychodzi z czymś do ciebie, odłóż wszystkie pilne sprawy i pamiętaj, że ono jest ważniejsze. „Nie teraz, później, za chwilę!”.

10. Dawaj przykład!
Nie wymagaj niczego czego sam nie robisz. Dziecko uczy się przez przykład i porównywanie. Wiedząc to, pamiętaj czego zamierzasz je nauczyć. Zawsze można powiedzieć: „Zobacz jak ja to robię”.

--
autor: Edyta Bijak
Pozdrawiam

zaczynam blogować:
http://tezeusz.pl/blog/?cat=40
zobacz tu:
http://kreatywnosc.witryna.org/forum/

Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/art-1120,2,27,Rodzina,Dekalog_rodzica.html

{mos_fb_discuss:9}