ABCrodzica.info | Symbioza i separacja

Start

Psychologia

Psychologia rozwojowa

Symbioza i separacja

poniedziałek, 17 listopada 2008 12:03 | Autor: Agnieszka Jankowska

1
2
3
4
5

(0 głosów, średnia ocena 0 na 5)

"Między 6 a 10 miesiącem życia dziecka rozpoczyna się kolejny etap w rozwoju, jakim jest proces separacji. Przypomnijmy, że jest on niemożliwy, jeśli nie doszło wcześniej do pełnej symbiozy. Według M. Mahler możemy wyróżnić dwa sygnały świadczące o owym przełomie. Są to: uśmiech - jako oznaka rozpoznania twarzy matki - oraz płacz i lęk - jako reakcja na obce osoby. Dziecko zaczyna więc wyraźnie rozróżniać "obiekt" (matkę) od innych osób.

Faza ta jest jednocześnie związana z naturalnym rytmem rozwoju dziecka. Oddzielenie zachodzi najpierw na poziomie fizycznym z uwagi na to, iż w tym okresie zaczyna już ono siadać, po pewnym czasie już stoi, a nawet przy pomocy dorosłych robi pierwsze kroki Przyjęcie pozycji pionowej zmienia zatem perspektywę widzenia świata, a także przynosi poczucie własnej mocy - już nie jest tak zależne od matki.

Ta świadomość własnej odrębności fizycznej niesie jednak ze sobą także równoległe przeżycie silnego lęku separacyjnego. Lęk ten jest tutaj niejako reakcją na rozstanie z matką. Jest ona teraz wyraźnie odrębnym obiektem a zarazem nadal jedynym źródłem poczucia bezpieczeństwa dla dziecka. Jej obecność zatem jest wciąż niezbędna. Jak więc dziecko radzi sobie z tym rozstaniem?

Otóż okazuje się, że znów prawa rozwoju współbrzmią ze sobą. W tym czasie według teorii rozwoju intelektualnego Piageta kształtuje się tzw. stałość przedmiotu. Oznacza to, że przedmiot widziany wcześniej po jego ukryciu pozostaje w pamięci dziecka (maluch wie, że mama jest w pobliżu, bo pamięta, że była przy nim przed chwilą). To pozwala mu poradzić sobie z uczuciem lęku i przygotowuje do późniejszej trwałej reprezentacji obrazu matki czyli do tzw. stałości obiektu."

Dorota Drużga: Wróćmy do korzeni. Całość artykułu TUTAJ

Dodaj komentarz

JComments