"Wyobraźmy sobie, jak komunikuje się rodzic o wzorcu SRW (słuch w świadomości - ruch w podświadomości- wzrok w nieświadomości) z dzieckiem o wzorcu WRS (wzrok w świadomości - ruch w podświadomości- słuch w nieświadomości). Rodzic to słuchowiec - słuch jest na poziomie świadomym i jest to dominujący kanał przetwarzania informacji. Najlepiej komunikuje się więc za pomocą słów - zwykle prawi dziecku kazania, dyscyplinuje je mówiąc: "ile razy to będę powtarzać", "słuchaj jak do ciebie mówię .", "ty mnie w ogóle nie słuchasz ". Ma poczucie, że dziecko słucha selektywnie. I tak jest. Dziecko to wzrokowiec, ze słuchem w nieświadomości. Jeśli rodzic zalewa je potokiem słów wyłącza się. Stoi, gapiąc się na rodzica, słowa do niego nie docierają. Czy te osoby porozumieją się? Na tym samym poziomie mają ruch. Jeśli będą coś wspólnie robić (spacer, przygotowywanie posiłku itp.) dziecku łatwiej się będzie skupić na tym, co się do niego mówi. Dla niego najlepszym rozwiązaniem było by pokazanie, a nie mówienie."

E-dziecko; Całość tekstu TUTAJ

{Mosmodule module=ArtBanners_bottom}