www.abcRodzica.info

Po drugie, pies uczy tolerancji i cierpliwości. Zwierzątko nie zawsze wykona polecenia dziecka, czasem nie ma ochoty się z nim bawić, dlatego trzeba mieć w sobie wiele samodyscypliny, by niezamęczyć pieska „na śmierć”. Oczywiście dotyczy to też słynnego „zagłaskiwania”, jednak mamwrażenie, że żaden porządnie ułożony pies nie da sobie na dłuższą metę dmuchać w kaszę. Po prostu pokaże malcowi, jakie zabawy i pieszczoty mu odpowiadają, a których nie lubi.Tego rodzaju porozumienie ma związek z rozwojem inteligencji interpersonalnej.

Trzeci krok to nauka przyjaźni. Niewątpliwie pies jest najwierniejszym zwierzakiem i potrafi okazać swoje zadowolenie i miłość właścicielowi. Baczny obserwator z pewnością zauważy, żedziecko prędzej opowie o swoich kłopotach psu, niż dorosłemu. Maluchy wiedzą, że takiemuszczególnemu przyjacielowi można powierzyć wszystkie troski. Wiedzą też, że dzielenie radosnych chwil z psem ma dużo większą wartość niż choćby najweselsza zabawa w pojedynkę. Obserwacjapotrzeb zwierzęcia i szczerość w stosunku do niego pozwalają na rozwój inteligencjiintrapersonalnej.