|
Strona 1 z 4
Zakrojona na szeroką skalę akcja "Cała Polska czyta dzieciom" stała się inspiracją do tego artykułu.
W dalszej części przedstawię rolę czytania jako czynnika stymulującego rozwój dziecka w wieku 6 lat w sferze zabawy, m.in. zabawy na niby.
Jak powiedział Claparede, "dziecko jest po to, aby się bawić". Dzieciństwo jest nie tylko ważnym okresem w życiu człowieka, ale przede wszystkim pewnym stanem usposobienia dziecka, w którym może ono bezkompromisowo zanurzyć się w żywioł zabawy, a tym samym bezpiecznie puścić wodze fantazji. Dzieci lubią spędzać czas na zabawie, wymyślać różne scenki i historie. Wyimaginowany świat staje się rzeczywistością. Dla dzieci granica między jednym i drugim nie istnieje. Elementy zabawy dają dziecku możliwość wyrażenia siebie, a dorosłemu umożliwiają obserwację rozwoju dziecka. Dziecko w wieku przedszkolnym jest niezwykle płodne pod względem aktywności twórczej, przejawiającej się w wielu sferach jego działalności: zabawie, śpiewie, w aktywności plastycznej czy też języku.
W okresie wieku przedszkolnego, czyli w wieku 6-7 lat, dziecko uczy się spontanicznie. Opanowało ono już szereg niezbędnych umiejętności psychomotorycznych. Dzięki umiejętności mówienia potrafi kontaktować się z otoczeniem i nakłaniać innych do respektowania swojego zdania i potrzeb, czuje, że może kontrolować sytuację, w której się znajduje. Sprawia to, że wzrasta jego pewność siebie i że swobodnie się porusza w otaczającym świecie. Rozwijają się umiejętności manualne, podstawowe dla pisania i czytania, co umożliwia posługiwanie się znakami i zapewnia umiejętność ich interpretacji w otoczeniu, na przykład znaków drogowych, symboli informacyjnych na poczcie, dworcu czy w sklepach. Opanowywanie przestrzeni społecznej i fizycznej jest u dziecka przedszkolnego czynnością mimowolną. Spontaniczność nauki polega przede wszystkim na uczeniu się dziecka poprzez zabawę będącą podstawową formą aktywności w tym wieku. Zabawa pozwala na ćwiczenie zdobytych umiejętności lokomocyjnych, percepcyjnych, społecznych. Zabawy społeczne, ruchowe, intelektualne, udawanie, czyli zabawa na niby, oraz naśladowanie dorosłych - to wszystko sprzyja pobudzeniu rozwoju osobowości dziecka, jego wiedzy i wyobraźni.
O wieku 6-7 lat mówi się czasem jako o wieku granicznym, czyli o okresie intensywnych zmian nie tylko w rodzaju aktywności dziecka, tj. kształtowania się nowych form działalności, ale również zmiany osobowości, przemiany relacji z otoczeniem, które wiążą się z umiejętnością "rozpoznawania i uwzględniania we własnych działaniach punktu widzenia drugiej osoby" (Brzezińska 1992). Kryzys wiąże się z występowaniem rozbieżności między kompetencjami dziecka a naciskami ze strony struktur psyche, soma i polis (Brzezińska 2000), czyli środowiska społecznego, wewnętrznego oddziaływania organizmu i psychiki jednostki. Oznacza to przejście do nowego etapu rozwoju i nowych zadań rozwojowych w życiu dziecka.
|
|
|
(0 głos)