Człowiek niespełna półtoraroczny potrafi być słodkim, cudownym, rozkosznym stworzeniem. Zaśmiewa się do łez, uwielbia pieszczoty, kocha rodziców i miłość tę okazuje. Ale ma także drugie oblicze, z którym dorosłym dużo trudniej jest się pogodzić. Dziecko odkrywa swoją odrębność, rozwija osobowość i próbuje przejąć nieco kontroli nad swoim życiem. Środkiem do tego celu są... napady furii.

Zazwyczaj niemowlęta sygnalizują płaczem lub krzykiem, że jest im niewygodnie, że są głodne, że potrzebują kontaktu z matką. Pewna grupa dzieci jest jednak nietypowa - prawie nigdy nie krzyczą i nie dopominają się o jedzenie.